زمینه توسعه

هنگامی که هواپیماهای بدون سرنشین برای اولین بار در دهه 1920 ظاهر شدند ، و جنگ جهانی اول در سال 1914 در اوج بود ، ژنرال های انگلیسی کاردل و پچل پیشنهادی را به انستیتوی هواپیمایی نظامی انگلیس ارائه دادند: ساخت یک هواپیمای بدون سرنشین ، یک هواپیمای کوچک که توسط رادیو اداره می شود آن را قادر می سازد تا از آن طرف پرواز کند یک منطقه هدف دشمن و بمب هایی را که قبلاً به هواپیمای کوچک متصل شده بودند ، بیندازید. این ایده جسورانه بلافاصله توسط سر هندرسون ، رئیس وقت انجمن هواپیمایی نظامی انگلیس ، مورد ستایش قرار گرفت. وی که توسط AM منصوب شده است ، پروفسور لوو تیمی از محققان را هدایت می کند. این پهپاد به عنوان هدف آموزشی استفاده شد. اصطلاحی است که بسیاری از کشورها برای توصیف آخرین نسل از هواپیماهای بدون سرنشین استفاده می کنند. به معنای واقعی کلمه ، می تواند برای توصیف همه چیز از بادبادک ها و هواپیماهای رادیو کنترل گرفته تا موشک V-1 که به عنوان یک موشک کروز ساخته شده است ، استفاده شود ، اما از نظر نظامی محدود به سنگین های قابل استفاده مجدد از وسایل نقلیه هوایی است.